Single en kinderen opvoeden

“Mensen denken altijd dat alleenstaande ouders gedoemd zijn te mislukken. Ze zien mij als een hoopje ellende, een moeder die niet in staat is om haar zoon onder controle te krijgen. Laat staan ​​mijn eigen leven!” Dit is niet het verhaal van slechts één moeder. Een andere moeder had zelfs een zeer moeilijke tijd met de mensen om haar heen. “Ik kan geen vader voor je vinden”, legde ze haar zoon met tranen in haar ogen uit. Dit was nadat zij voor de ‘miljoenste’ keer gehoord had dat zij haar zoon niet zonder een man zou kunnen opvoeden. Volgens hen was zij niet in staat haar zoon discipline bij te brengen. Als moeder kon zij weliswaar heel goed voor hem zorgen, maar hem tot een man maken, dat moest zij toch wel aan een man overlaten.

Alles is mogelijk

Nadat wij de moeders enkele handvaten hadden aangereikt en zij er een tijdje mee aan de slag waren gegaan, kwamen zij tot een conclusie. Alles is mogelijk, als je maar volhardt. Eén van deze moeders ontdekte dat controle krijgen over haar opvoedingsvaardigheden, alles te maken heeft met werken aan jezelf. Ze kwam tot de conclusie dat haar zoon niet het probleem was, maar zij zelf. Door het probleem bij zichzelf te leggen, nam ze in principe automatisch de verantwoordelijkheid op zich om het dan ook op te lossen.  Ze moest haar positie als moeder in het leven van haar zoon terugnemen. Een jaar lang had hij zijn moeder moeten missen. Toen was Jay (niet zijn echte naam) 4 jaar oud. Zij vertrok naar een ander land om haar studie af te ronden en liet hem achter bij haar ouders. Teruggekomen moest ze nu zijn liefde en respect terugwinnen en tegelijkertijd structuur in zijn leven aanbrengen. En deze combinatie was moeilijk. Zodra ze doorhad hoe hierin een balans te vinden begon zij, zoals ze zelf zegt, de kleine zegeningen hiervan te ervaren.

Wat waren sommige van deze handvaten?

1. Zij moest hem zien te overtuigen dat zij niet weer van plan was om hem voor langere tijd achter te laten.

Door meer tijd met haar zoon in te plannen, liet zij aan Jay zien dat zij bij elkaar horen. Hij was gehecht geworden aan zijn grootmoeder, maar had noch voor haar, noch zijn moeder, respect. Jay zei nooit ‘Goedemorgen’ , wilde altijd bij zijn grootmoeder zijn die naast  hen woonde en vertelde zijn moeder dat oma het altijd anders deed. Daarnaast vertrouwde  hij haar niet omdat ze vanwege haar 3 banen bijna nooit thuis was.

2. Regels en grenzen aangeven en hierin consistent zijn

Maar nu moest Jay leren  leven volgens haar regels en niet die van zijn grootouders. Hij was namelijk onhandelbaar thuis, op school en eigenlijk overal waar ze ging.  Hij had driftbuien, identiteitsproblemen, volwassenen en kinderen meden hem en… hij sloeg zijn moeder en grootmoeder. Het was een overweldigend voor haar, want ze was zowel moeder als kostwinner en had net een huis gebouwd. Met een hypotheek en 3 banen, leek het onmogelijk voor haar om dit tij te keren.

Desondanks introduceerde zij  haar regels voor hem. Jay mocht niet meer slaan, schreeuwen, in driftbuien blijven hangen en zou meer respect voor zijn moeder moeten hebben. Als hij toch dit gedrag vertoonde na een waarschuwing, dan moest hij 6 minuten lang in een hoek van de woonkamer zitten (Voor meer inspiratie, kun je afleveringen van Supernanny op YouTube bekijken). Daarna zou ze hem vertellen waaraan hij deze straf had verdiend en hem vragen om zijn excusjes aan te bieden. Ook hield zij op een bord de score bij van goed en slecht gedrag. Het had twee vlakken. Op het ene vlak stond een blij gezicht en de andere kant had een droevig gezicht. Als hij zich hield aan de regels, kreeg hij daar punten voor. Deed hij dat niet, dan werden er punten afgehaald van de ‘blije kant’ en toegevoegd aan de ‘verdrietige kant’. Als hij een aantal punten had verdiend, kreeg hij een beloning.

3. Regelmaat

Jay had regelmaat nodig. Zijn moeder had een onregelmatig schema en dit veroorzaakte onrust in de moeder-zoon relatie. Dus verminderde deze hardwerkende moeder de hoeveelheid tijd dat ze van huis weg was. Wat veranderde er zoal? Ze zette hem af op school en haalde hem ook weer op. Ze brachten meer tijd met elkaar door en hierdoor kwam er ook meer tijd vrij om ook leuke dingen te gaan doen. Er was nu meer sprake van ‘samen de deur uit’ en ‘samen thuis’.

Het resultaat

Het nam 3 maanden van consequente toepassing van deze nieuwe routines, voordat deze liefdevolle moeder enige verandering begon te zien. Hier volgen een aantal veranderingen die zij, maar ook wij hebben waargenomen:

– Jay was veel gelukkiger,
– Hij sprak over zijn dag en prestaties zonder te zeuren of te huilen,
– Hij vermaakte ons met zijn bouwstenen, was de DJ, hielp bij het tafel dekken en legde vol enthousiasme uit wat zijn moeder zoal geplant had in de tuin.
– Jay ging nu met meer respect om met zijn moeder in tegenstelling tot onze eerste ontmoeting,
– Jay had niet meer zo’n behoefte om telkens naar zijn oma te gaan. In het verleden zou hij direct daarheen zijn gerend zodra er bezoek kwam.

Naast dit alles bleek hij het heel goed te doen op school en kreeg zijn moeder minder klachten van zijn lerares. En als klap op de vuurpijl……. hij zegt sinds kort: “Goeie morgen, Mama!”

Wij zullen in een andere post vertellen hoe zijn moeder ook mee veranderde. Ze hebben nog een paar dingen om aan te werken, maar hé … er is vooruitgang en Jay zegt: “Goedemorgen, Mama!”

Nu jij

De tools die we deze alleenstaande moeder gaven werken voor alle kinderen. Als je problemen hebt met het opvoeden van je kinderen, raden we je aan om te beginnen met deze 3 bovengenoemde handvaten. Het kan enige tijd duren voordat je verandering ziet, maar geef niet op. Als je met iemand hierover zou willen praten, staan wij ter beschikking.

Image by © Ariel Skelley/Blend Images/Corbis